Yazık ki; sana açtım gönül kapımı
Güller yetiştirirsin sandım çamur eyledin!
Ne bağdan anlarsın ne bahçıvansın,
Bilmedin kıymeti ni çorak eyledin!
Aşksız koymasın mevlam kalbimi,
Neyleyim sevdasız ben bu ömrümü,
Senin için yanan masum gönlümü ,
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Umma ki küsmeyesin dedirtti şiir.
Güzel anlamlı bir o kadar sade bir dil çok beğendim.
Emeğine yüreğine sağlık sayın şair.
Saygılarımla
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, mana olarak da, sevenin sevdiği kişiyi- tıpkı sarmaşığın kendisine payandalık yapan fedakar ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"Sevda", yeni dilde ve lisan-ı tıp'ta adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki, daha ziyade "kara sevda diye tesmiye edilir.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul ve baki muhabbetler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta