Yazık ki; sana açtım gönül kapımı
Güller yetiştirirsin sandım çamur eyledin!
Ne bağdan anlarsın ne bahçıvansın,
Bilmedin kıymeti ni çorak eyledin!
Aşksız koymasın mevlam kalbimi,
Neyleyim sevdasız ben bu ömrümü,
Senin için yanan masum gönlümü ,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Umma ki küsmeyesin dedirtti şiir.
Güzel anlamlı bir o kadar sade bir dil çok beğendim.
Emeğine yüreğine sağlık sayın şair.
Saygılarımla
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, mana olarak da, sevenin sevdiği kişiyi- tıpkı sarmaşığın kendisine payandalık yapan fedakar ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"Sevda", yeni dilde ve lisan-ı tıp'ta adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki, daha ziyade "kara sevda diye tesmiye edilir.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul ve baki muhabbetler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta