Açık durur gerçek dostluğa gönül kapım
Yalancı dostlar girer bazen, biraz safım
Ne yapalım beni de böyle yaratmış Tanrım
Gelen dostum diye geliyor, ben de kanarım
Giden elemi kederi de bana bırakıyor, ben yanarım
Böyle giderse o kapıyı ben de kaparım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta