GÖNÜL KAFESİ
Belki de bastırmamalı insan,
dökmeli ne var ne yok, Sonu ne olursa olsun,
ulu orta her şekilde, anlatmalı belki de.
Anlattıkça yüzleşmeli ,acıyacaksın illaki,
kanatacak yine seni, ama çıkacak bir şekilde,
çıkacak gün yüzüne.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta