Aşk için akan gönül ırmaklarımız vardı,
yıldızların sonsuz derinliklerinde kaldı,
yoksa yetişemedik mi? Akan umutlarımıza
ah mı! diyelim şimdi...
geçmeşimiz nerde kaldı sanki
onları unutup kaybetmedik mi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
