Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her muhabbet koyuluğunu
Aşk a susamışlığımda,
Seyreltip su diye içmelerle kanmam.
Tutuştuğunu bilsem yüreğin,
Vefasızlığına yârin yanmam.
Yoksa dilimde kelâm,
Elimde kalem,
Orman içinde kalsam da yazmam.
Labirentindeysem karmaşanın,
Doğru/Yanlış bilmem.
'.................ve gelmiyorsa gülerken gözümden yaş, katıldım demek olmaz.'
Sizi okurken,kendimi şiirin içinde buluyorum,o kadar nefiski eserleriniz,gerçekten okumak büyük keyif,yüreğinize sağlık,saygı ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta