Gönül İkliminden Nefesler

Gönül İkliminden Nefesler

Gönül seyyah oldu, düştü bir yola,
Aşkın deryasında verdi bir mola,
Hünkar dergahında girdi kol kola,
Gelin canlar artık yola düşelim.

Turna semah döner, gök yüzü yarılır,
Suna göle iner, sular durulur,
İkrar veren canlar hakka sarılır,
Birlik katarıyla yola düşelim.

Dervişin hırkası kirden arınmış,
Erenler ceminde nurla sarınmış,
Hızır himmet etmiş, yola varılmış,
Aşkın badesiyle yola düşelim.

Ocakta köz yanar, ciğer parem kor,
Nefis ejderhası nefese çok zor,
Efendi katında sualimiz sor,
Nefes himmetiyle yola düşelim.

Seyran eyledik biz yedi iklimi,
Sırr-ı hakikatte bulduk eklemi,
Zöhre yıldızıyla sildik elemi,
İrfan ışığıyla yola düşelim.

Ferman yazılınca boynumuz kıldır,
Selam gönderdiğimiz ulu bir dildir,
Bu yolun kapısı her dem yeşildir,
Rıza lokmasıyla yola düşelim.

Sırrın deryasına daldık bu gece,
Mânâ deryasında çözüldü hece,
Varlık davasından geçtik iyice,
Benlikten sıyrılıp yola düşelim.

Kalemsiz Şair’im, sözüm özümdür,
Mürşidin nefesi iki gözümdür,
Hünkar eşiğinde kalan izimdir,
Pir’in himmetiyle yola düşelim.