Gönül harmanımın rüzgarında savrulan çile olsun figanlarım.
Sitem köprülerimde öfkesinden sallanırken kurusun ahlarım.
Gönül yuvalarımdan hep şakısın,hiç susmasın heyecanlarım.
Düşen yaprak gölgesine sığındıkça,bırak ağlasın korkularım.
Karlı dağların boranı gibi dolaşsın yüzümde dağılan saçlarım.
Gönül saçağımın fırtınalarında donsun,açmadan günahlarım.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta