Adı Gönül dür de soyadı çiçek
Sayesinde olduk evlerde köçek
Bu dert bizleri bir gün bitirecek
Halimizi göresin Gönül hanım
Evimizde rahat yatamaz olduk
Mum gibi eridik gül gibi solduk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta