Gelir diye umut ettim seni bu gece
Yıldızlara sordum söylemediler ay yine sessiz kaldı hasretime
Güneşin doğuşunu bekledim yokluğuna sarılıp sabaha sordum nerede diye oda ışığını gizledi
Her sabah pencereme konan güvercini bekledim acaba bir haber getirir mi diye oda konmadı bu sabah pencereme
Acaba ne oluyor neden her şey benden onu gizliyor diye deliye dönmüş bir halde çıktım evden attığım adımlarım bile onu benden gizlercesine tersine gidiyordu
Tutmuyordu dizlerim yüreğim onu anıyor gözlerim her cadde her sokakta onu arıyor baktığım her suret adeta onu benden saklıyordu
Divanelik tutmuştu geri dönüşü yoktu olmazlar içinde oldurmak yokluğa batsa da bataklıkta kuruyan gülü bülbüle kavuşturmaktı arzum
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta