Toprağın neminden al gönlüne
Ağacın köklerinden dağıt uzaklara
Dolana dolana gezinsin yörende yurdunda
Sen gönül gözünle büyütmedin mi onları
Dudaklarından doğan tebessümünde yatmadı mı
Sen dağıt kollarınla gökyüzüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta