Telefonum çalmasın,
Hiç bir mesaj gelmesin,
Kimse kapımda beklemesin,
Sen yanımdayken.
Gözlerimiz başkasını görmesin,
İçimizdeki yangın sönmesin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İçimi sana açıyor,dünyaya kapatıyorum,anlarımda yaşarken...diyor Güven Bey .güzel de diyor.
Tebrikler Güven Bey saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta