Gözlerim neşeyle açılmamış ki hayata..
Beşinci sıradan doğmuşum ben.
Nasıl bir girdaba düştüğümün farkında bile değildim.
Ne baba vardı yanıbaşımda, ne bir akraba.
Elin toprağı yabancı, insanı da bencildi.
Doğum lekesi gibi yapışmış yalnızlık yakama.
Herhalde annemin sonuçsuz çırpınışlarıydı beni hayata bağlayan.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta