Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ne mutlu o öğretmene ki senin gibi değerli bir şahıs ve ebedi dost yetiştirmiş... Toprağı bol Mekanı cennet olsun...
Yine guzel ve hos bir siir. Tsk'ler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta