Sabahın seherinde uyanırdım seninle
Kabuslu gecelerim ferahtaydı çehrenle
Nazlı bir gül gibi görünürdün gözüme
Beyaz nilüferlerin, masumluğu gönlünde
Yaşanmamış yıllarını feda ettin bizlere
Aydınlık dimağınla ışık saçtın yüzlere
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Ne mutlu o öğretmene ki senin gibi değerli bir şahıs ve ebedi dost yetiştirmiş... Toprağı bol Mekanı cennet olsun...
Yine guzel ve hos bir siir. Tsk'ler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta