Sabahın seherinde uyanırdım seninle
Kabuslu gecelerim ferahtaydı çehrenle
Nazlı bir gül gibi görünürdün gözüme
Beyaz nilüferlerin, masumluğu gönlünde
Yaşanmamış yıllarını feda ettin bizlere
Aydınlık dimağınla ışık saçtın yüzlere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



