Bilirmisin kardeşim,resmin hala albüm de,
Ne anılar siliniyor,ne de sevgin içimden..
O kadar kırgınım ki,
Adını bile anmayın,bitti Gönül ben de,
Ağzım bunu söylerken,sevgin hala içimde..
Sen acıyla ağlarken,sandınmı ki güldüm ben,
Şeyh şamil'i gömerken,omzundaki şaldım ben..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İçtenlikle dökülmüş kâğıda duygular. Tebrik ediyorum.
Gönüle gönülden nefes göndermek,gönüle olan bağlılığı anlatır....Seven gönüller hiç acı çekmesin.....Tebrikler...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta