Bir bağlanma gönül dur hele.
Kaçınçı mevsim hangi bahar yine?
Nilüfer çiçekleri gönül hangi mevsimde?
Düşüncelerim hangi izin içinde?
Gönül duvarı gölgesiz ışıklar altında.
Her iz geçer ama bir iz bağlamış beni.
Bilmez ki o iz beni...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta