Gönül (01:00) :
*Hayat bazıları için ne kadar normal geçiyor..
Gülüp, konuşuyorlar,
bir yerlere gidiyorlar,
Herkes huzurlu sanki...Herşey normal.....
'O'da belki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Belliki her kelime yüreğinizde ıslanarak inmiş satırlara...güzel bir şiir olmuş...ifadeli ve gönülden.Nazende hanımı kutluyorum...Ant+10
Yüreğine sağlık.
Paylaşım için teşekkürler.
cok cok güzel bir siirdi...yüreginize saglik
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta