“Ne deniz kaldı, ne su... toprağa yük olan sessizlik var artık.
Zaman geçiyor elbet, kimi eksilterek, kimi öğreterek.
Sebzelerden önce kırgınlıklar çıktı bu yıl…
Çocuklar iyi, hayat devam ediyor ama bazı dostluklar olduğu yerde sayıyor.
Harçlık değil, gönül desteği lazım bazen…
Allah herkesin kalbine adalet versin.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta