gözlerim dalar,
bakar kalırım
gidip de dönemediğin yollara
ağaçların gölgeleri sarı yapraklarıyla
son ayaz yakar ruhumu
sesin çok uzaklarda
hayalinse çizilmiştir cama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gidenin ardından titreyen yüreğin çığlığını anlatmışsınız .
Kutlarım
aslında çalışsan olacak gibi.
ama bu temalrın daha özgün olmalı ve daha bütünlüklü.
........f.s.m
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta