Gönül Deresi Şiiri - Sami Özay

Geldi geçti ömrüm boşa ayrılık geldi çattı başa
Bakmadı gönül acısına gözümün yaşına
Aldı gitti yârimi ellerin kollarına
Hasret yadigâr kaldı yardan bana
Sevda pınarından içemedim kana kana
Hasretinle yandım vurdum kendimi dağlara taşlara
Sevdamı işledim ağaçlara adını ezberlettim kuşlara
Dereler pınarlar doldurdum sana akıttığım yaşlara
Yokluğunda deldiğim dağlara aşkınla kuruttuğum bağlara
Şimdi güller nasıl yeşerir gülistanımda
Şiirini okuduğum türkünü söylediğim sazlara
Kilit oldu yüreğim sensiz tüm niyazlara
Sensiz eremedim güzden yazlara
Dayanmaz yüreğim artık senden kalan ayaza
Adını yazdım karlardan dağlara
Taştı gönül deresi dağlardan bağlara