Gönül Defteri Şiiri - Osman Akçay

Gönül kalesini yıkıp geçmeyin
Zehirli pınardan sular içmeyin
Kardeşi kardeşten ayrı seçmeyin
Sevenin gönlüne girin efendim

Gözlerin ufkumda sönmeyen kandil
Hangi lügat çözer bu başka bir dil
İster ağlat beni ister gönlüm bil
Aşkın hesabını verin efendim

Sabır taşım çatlar bak bin bir yerden
Vazgeçmediler hiç hileden şerden
Dost bildiğim elden gelen neşterden
Gelen yaraları sarın efendim

Felek sillesini vurdu başıma
Zehir kattı neden helal aşıma
Bakmadılar asla gözde yaşıma
Garibin halini görün efendim

Gidenler yükünü gönlüme bağlar
Gözümde birikir dumanlı dağlar
İçimde bir çocuk oturmuş ağlar
Hüzün defterini dürün efendim

Sükûtun derindir sabrın ise dev
Gönlündeki yangın sanki kor bir ev
Sana yönelmiştir her kutsal ödev
Sevda makamına erin efendim

Seğmenoğlu der ki yüzünüz gülsün
Gönül bahçenizde hüzünler ölsün
Seven sevdiceğin kadrini bilsin
Muhabbet postunu serin efendim

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)