İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İkinci dörtlüğün dördüncü mısrası kafiyeye uymamış!
Birde, ifade olarak bazı dörtlüklerde mana tezatı görünüyor!
Siteminin kime olduğunu bilmediğini söylüyorsun, ama ardından da muhatabına;'senin yerin burası' diyorsun.
Son dörtlükteki mısralar da çok garip mana gargaşası sergiliyorlar!
Yüzünü niye yere sürüyorsun? Şayet ibadet için yapıyorsan, 'defter dürmek' neyin nesi 0luyor?
Gönül çırası birinin defterini dürüncemi tutuşuyor?
Kusura bakma Hikmet bey kardeşim ama bir çok mısraların manasını çözemedim. Biraz avami yazsaydınız keşke.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta