Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Biraz "cinlik" var şiirde sanki...
Periyle cin yan yana gelince, tebessüm haliyle, kendiliğinden..:)
Muhatabı eminim anlamıştır,
Dünle bugünün farkını, değişmeyen muhabbeti...
Her zamanki gibiydi, "zeka işiydi", şiir...
Tebrikler Kemal Bey, Kardeşim..
Teşekkürler Mustafa hocam :) selam ve saygılarımla
Muhatabım da benimle birlikte yaşlandığı için otuz yıl öncekinden daha yoğun duygularla seven bir kalbim olduğu kanaatindeyim, teşekkürler selam ve dua ile...
Aynı şeyleri, aynı kişiye 20-30 sene sonra da söyleyebilirseniz sizi o zaman tebrik ve takdir ederim Kemal bey. Çünkü, bu gibi duygular sadece muhatabınız gençken söylenebilen sözler.
Dolayısıyla, siz eşinize aynı şeyleri yaşlılığında da söylüyorsanız onun tenini değil huyunu sevmişsiniz demektir. Bu da elbette ki takdire şayan bir davranıştır.
Muhatabım da benimle birlikte yaşlandığı için otuz yıl öncekinden daha yoğun duygularla seven bir kalbim olduğu kanaatindeyim, teşekkürler selam ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta