Gönül bu bakmıyor yaşa başa,
Uçuyor basmıyor, toprağa taşa,
Vuruluyor hemen bir kalem kaşa,
Başlıyor bir anda yüreğinde karmaşa.
Gönül bu, istesen de söz dinlemiyor,
Kapıldığı rüzgarın şiddeti bilinmiyor,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta