Gönül Birliği Şiiri - Sadık Kocabaş

Toprak damlı evin geniş odası,
Yılda bir kez olur irfan sofrası.
Ne mihrabı vardır ne de boyası,
Gönül birliğidir işin esası.

Görgüden geçmeyen yolu bilemez,
Rızalık almayan lokma bölemez.
Taşın gölgesinde hakikat gülmez,
Halkın sinesidir Hakk’ın aynası.

Bir duvar örüp de kutsal diyenler,
Özü unutup da şekil giyenler,
Aslına sırt dönüp haram yiyenler,
Kendi zindanında mahpus kafası.

Umut köhne damın isinde kaldı,
İnsanlık şehrin hırsına daldı.
O eski ikrarlar nerede kaldı?
Yabancılaştı her canın sevdası.

Mekân bir gölgedir, geçip gideriz,
Erenler bezmine özden gireriz.
Kutsalı biz canda, canda sezeriz,
Kalemsiz Şair’in budur davası.