Hayat ağacının gölgesinde,muhabbet sallamayan.
Gecelerin ayazından,hep uykusuz öfkelerini sallar.
Gönül bahçelerinde,aşkın derdiyle çiçek açmayan.
Dallarda kuruyan yapraklarından,her mevsim ağlar.
Hasret rüzgarlarının gölgesine düşerken umutların.
Islanır gönül toprağına düşen,soğuk yağmurlarında.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta