Gönül Aynasında Hakkın Cemali

Vücut iklimine girdim bir seher,
Ruhumda sönmeyen bir ateş yanar.
Gaflet uykusundan uyandım meğer,
Her nefes dökülür, ömürden kanar.

Nefsin hilesine kandım bir zaman,
Dünyayı ebedi sandım bir zaman.
Yandım nâr-ı aşka, yandım bir zaman,
Külüm savrulmadan durulmaz imiş.

Gönül sarayına girmek dilersen,
Benlik hırkasını çıkar da gel sen.
Hakikat sırrına ermek dilersen,
Mürşid-i kâmile sorulmaz imiş.

Bir garip kuş gibi daldan dala kondum,
Sılasız gurbette yorulup yandım.
Kuru bir hayale nasıl inandım?
Sonsuzluk ufkuna varılmaz imiş.

Aşkın ateşidir kalbi pak eden,
Canı cananına bir idrak eden.
Toprağı yoğurup ruhu şad eden,
O kudret eli hiç yorulmaz imiş.

Gâh duman olurum dağın başında,
Gâh zehir olurum sabır aşında.
Erenler yolunda, gözün yaşında,
Hakk’tan gayrısına sarılmaz imiş.

Görünen ne varsa O’ndan nişandır,
Kainat dediğin koca bir candır.
Sessizce zikreden ulu cihandır,
Sırrına akıllar erilmez imiş.

Kimi zühd içinde tespih turlatır,
Kimi dert içinde sabır parlatır.
Aşk gelir de bütün bendleri atlatır,
Gönül kapıları kırılmaz imiş.

Dünya bir rüyadır, aldanma sakın,
Ecel gemisine binmen çok yakın.
Gönlünü her daim tertemiz bakın,
Paslı aynalarda görülmez imiş.

TURHAL’ım bu yolda serden geçmiştir,
Vahdet şarabını çoktan içmiştir.
Ezelden ebede kanat açmıştır,
Aşk ile uçana darılmaz imiş.