Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kalbimin içindeki ateş hiç durmadan yanıyor
Umutlarım tutunacak bir dal arıyor,bulamıyor
Bedenim ayakta kalmaya çalışıyor,kalamıyor
Gönül ağlıyor,gönül ağlıyor,ağlıyor
Gönlünüzün gülmesi dileğiyle kutlarım.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta