Elem deryası gönlüm, hüzünle dolar, taşar,
Koparır derinlerden, estirir fırtınalar.
Ruhuma hüzün verir nağmelerde şarkılar,
Depreştirir derdimi, çağlar da gönül ağlar.
Hep hazandadır ömrüm; ne yaz olur, ne bahar,
Ne açar menekşe- gül, ne yasemin-leylaklar.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta