Elem deryası gönlüm, hüzünle dolar, taşar,
Koparır derinlerden, estirir fırtınalar.
Ruhuma hüzün verir nağmelerde şarkılar,
Depreştirir derdimi, çağlar da gönül ağlar.
Hep hazandadır ömrüm; ne yaz olur, ne bahar,
Ne açar menekşe- gül, ne yasemin-leylaklar.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta