İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hep böyle olur işte.. Akılla bağdaşamaz gönül.. Hiç söz dinlemez.
Güzel şiirinizi kutlarım..
Gönül ne söz dinler ne de ferman...
kaleminize sağlık sayın Teoman Süer...
Kalbinde,bana yer varmı?
Soramadım bile,
Ne başladığımı bildim,
Ne umdum,ne buldum.
Söz dinletemedim,
Sana gönül,
Oldumu? ,oldumu?
Benim aşkım,
Beni yaktı,
Gönül-----Teoman bey o muhteşem şiirlerinden birini daha beğeniyle okudum kutluyoırum saygılar .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta