Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hep böyle olur işte.. Akılla bağdaşamaz gönül.. Hiç söz dinlemez.
Güzel şiirinizi kutlarım..
Gönül ne söz dinler ne de ferman...
kaleminize sağlık sayın Teoman Süer...
Kalbinde,bana yer varmı?
Soramadım bile,
Ne başladığımı bildim,
Ne umdum,ne buldum.
Söz dinletemedim,
Sana gönül,
Oldumu? ,oldumu?
Benim aşkım,
Beni yaktı,
Gönül-----Teoman bey o muhteşem şiirlerinden birini daha beğeniyle okudum kutluyoırum saygılar .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta