Üzülme gönül! ben avuturum seni
Yalnız kaldığında ben yok muydum yanında
En büyük dediğin aşkların da yok şimdi
Benden başka kim avutur artık seni...
Yalnızlığa alışmalı, yalnızlığa gönül!
Bir gülücükle, açan bir çiçekle
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta