Mutluluğu adımlarım, paytak paytak,
Korkudan, biraz acıdan gelip; ama çekilenden,
Çıkınca bir adımla başladı şaşırmak, alışıla, gelenden.
Adımlarım bilmez olmuş mutluluk yollarını,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




serbes şiirde muhteşemsiniz tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta