Aşk en büyük acı, der büyükler hep.
Aşkın acısından, yılmaz bu gönlüm.
Kutsal oluşudur, çekmeye sebep.
Aşktan başka derman, bulmaz bu GÖNÜL.
Âşık ağlamalı ki, nurlansın gözler.
Aşksız kalır ise, neylesin özler?
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Söndürdüğünüz bütün kandiller bir bir yanar. Kaldırdığınız bütün giysiler yeniden sırtınızdadır artık. Affedersiniz. Af dilersiniz. Zaman yeniden dünya zamanıdır. Ve af, aşkın külliyatı içinde en pahalı makamıdır. Bedeli bizatihi aşkın kendisidir çünkü.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta