Aşk en büyük acı, der büyükler hep.
Aşkın acısından, yılmaz bu gönlüm.
Kutsal oluşudur, çekmeye sebep.
Aşktan başka derman, bulmaz bu GÖNÜL.
Âşık ağlamalı ki, nurlansın gözler.
Aşksız kalır ise, neylesin özler?
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Söndürdüğünüz bütün kandiller bir bir yanar. Kaldırdığınız bütün giysiler yeniden sırtınızdadır artık. Affedersiniz. Af dilersiniz. Zaman yeniden dünya zamanıdır. Ve af, aşkın külliyatı içinde en pahalı makamıdır. Bedeli bizatihi aşkın kendisidir çünkü.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta