Geçtim zehir zemberek sevdanın eşiğinden.
Kaf dağının zirvesine tırmanmakla geçti ömrüm.
Pençesindeyken Zümrüd-ü Anka'nın;
Yitirdim pas tutmuş tüm umutları
Attığım her adımda karşımda sen vardın.
Ne zaman geçmek istesem,
Hep kalbimden yedim kör kurşunu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta