Geçtim zehir zemberek sevdanın eşiğinden.
Kaf dağının zirvesine tırmanmakla geçti ömrüm.
Pençesindeyken Zümrüd-ü Anka'nın;
Yitirdim pas tutmuş tüm umutları
Attığım her adımda karşımda sen vardın.
Ne zaman geçmek istesem,
Hep kalbimden yedim kör kurşunu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta