Bir ümit vermeseydi, açılıp dalında gül,
Figan etmezdi bil ki, yanıp aşkına bülbül.
Geç artık bu sevdadan, sil onu yüreğinden,
Ne bir karşılık buldun, ne de vefa be gönül!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta