Ne iş gönül...! bu ne telaş? bu ızdırap neyin nesi?
yavaş,yavaş biraz bitirdin beni; yokmu bunun vitesi?
Hayaller den hayallere,umutlar dan umutlara koşarsın
Bir kara sevdaya tüketsen de kendini,kaderini yaşarsın.
Gönül gözünü seveyim,devri devran çok bozuk,
Aşk ataşında yakma beni,beyhude ömrüme yazık.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta