Gel diyor gönül bilmediğim bir yerlere, ama kal diyen bir gönül var içimde.Peki gideceksem neden,
gideceksem kime? ...diye soruyorum ben de.Biliyorum ki kalacağım ama hep bilinmeyene gitti gönlüm, hep imkansızı
aradı.Peki şimdi........şimdi kır çiçeklerini hatırlattı.Yanındakini gösterdi, uzağı düşünürken.Peki güller neden hep uzaktaydı ve
neden onlar seviliyordu? ..Çünkü onlar seviyordu sadece.Ama gördüğünde ömrü kısalıyordu hemen...
Artık seviyorum hemde uzak değil en yakınımdaki kır çiçeğini ama ömrü ne kadar onu bilmiyorum bir de beni......
Evet kalıyorum, gitmek yok diyor gönlüm ve kazanıyor da.......
Kusura bakma gül, artık gülleri de sevmiyorum..çünkü imkansız, çünkü sahte, yalan ve uzaktaki kısa yol.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta