Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kafdağının ardına rüyayı taşır gönül
Ummanları kulaçlar arzı dolaşır gönül
Son ümit sancağını tende paylaşır gönül
Meskeni volkan olsa korkmaz yaklaşır gönül
Bir çift şehla bakışa sonsuz ağlaşır gönül
Çöle düşer kavrulur yanar haklaşır gönül
Gönül gönülle yanar yunur aklaşır gönül
çok güzel vahap hocam, kaleminize saglik..Saygi ile.
ey gönlün senin elinden sana köle olmuşum ben gitme dedim de peşinde yanlış güle konmuşum ben dostum kalemine saglık kıskandıgım bir şiir olmuş nicelerine
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta