Gönül . Şiiri - Jean Kutlu

!
***
Gönül geçti senin civan çağların 
Hazan olmuş şimdi gülşen bağların
Sevgi tahtın gönül idi sarayın
Aşığın yandığı hardasın gönül.
***
Gün be gün tükendi yaşam hevesin
Gönül yarasını tabip neylesin 
Nice çile çektin hani yarenin 
Aşığın kandığı sözdesin gönül .
***
Kurduğun hayaller düşler virane
Ocağı sönmüş sanki bir hane 
Bir sevda ardında deli divane 
Aşığın düştüğü haldesin gönül.
***
jk.