Gönül Şiiri - Zeki Tokgöz 2

GÖNÜL
Hiç güvenme böyle coşup taşmana
Bir gün olur durulursun sen gönül
Gücün yetmez engelleri aşmana
Yavaş yavaş yorulursun sen gönül

Gölgen bile kaçar kendi yanından
Usanıp bıkarsın tatlı canından
İhanet görerek en yakınından
Yüreğinden vurulursun sen gönül

Bu yalan hayata aldanıp kanma
Dünyada ebedi kalırım sanma
Ölüm kurtuluştur derler inanma
Ölüp tekrar dirilirsin sen gönül

Sorarsın bu hale geldim ben niye
Bir gülen yüz olur sana hediye
İnan düştüğünde, bir gün dost diye
Yılanlara sarılırsın sen gönül

Kimse ilelebet devran süremez
Bel bükülür gözün iyi göremez
Bir gün isteğine cevap veremez
Haşmetli'ye kırılırsın sen gönül