Gönül Şiiri - Zeki Günay

Allahın lütfuyla, yanaş Kur'an'a,
Hu deyip zikiri, içten çek gönül.
Dünya kula bir oyun, bir eğlence,
Ahireti nefse, mekan yap gönül.

Kul ne dese desin, sen bil Allah'ı,
Kararan kalplere, ışık ol gönül.
Elbet kulun sonu, ölüm olacak,
Kabirini Nur ile, doldur gönül.

Bil Allah'ı bil Kur'an-ı Kerim'i,
Ol o Muhammed Mustafa'yı gönül.
Hakk aşkı yansın tutuşsun sinende,
Kalbini Allah'a aç yeter gönül.

Allah affeder, tüm günahlarını,
Yeter ki samimi,Tövbe et gönül.
Harcama ömrünü fani dünyaya,
Cennet-i a-la'yı düşün ey gönül.

İnsanı hor görüpte, tepeden bak,
Ayak Kayar düşer, ağlarsın gönül.
Kula kulluk etme, Hakk'a dön yüzü,
Onurun şerefin yıkılır gönül.

Yaratılanı sev, yaratan Allah,
Tevazu ol kalplere, su serp gönül.
Kim ne derse desin boşver aldırma,
Seni yaradana, kulak ver gönül.

Ne olursa olsun, yolundan sapma,
Hakk ne emrederse, sen o ol gönül.
Ölüme, her daim hazırlıklı ol,
Nefes al vermeye, takat yok gönül.

Bil insanda yaradılış manasını,
Şükrünü her daim, kalpten vur gönül.
Her günün kıymetini bil, an Rabbi,
Yarına kim çıkar, kim çıkmaz gönül.

Sarıl Kur'an'a, mübarek kitaba,
Şefaat edeni, terk etme gönül.
Akıllı kul dönmez, Hakk'ın yolundan,
La İlahe İllallâh kalpten de gönül.

Kul Zeki yaz, elbet anlayan çıkar,
Birgün şiir değer, bilinir gönül.
Hazreti İbrahim'in sarayında,
Peygamberlere okunur ey gönül.

ŞAİR YAZAR= ZEKİ GÜNAY 21.02.2026