Gönül ki, yâr aşkından, hep nâlân-ı giryandır,
Bir âh ile tutuşmuş, her lahzası seyrandır,
Ne bâğ ister, ne bostan, sînesi bir ummandır,
Ateşle pişmiş amma hâlâ da perişandır.
Gönül ki, sırdaştır hep, ne dil bilir, ne lisan,
O’na yazılmıştır hep, ilelebed bir ferman,
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta