Gönül ki, yâr aşkından, hep nâlân-ı giryandır,
Bir âh ile tutuşmuş, her lahzası seyrandır,
Ne bâğ ister, ne bostan, sînesi bir ummandır,
Ateşle pişmiş amma hâlâ da perişandır.
Gönül ki, sırdaştır hep, ne dil bilir, ne lisan,
O’na yazılmıştır hep, ilelebed bir ferman,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta