Hiçi hiçine geçirdik bunca zamanı bunca yılları.
Eyvah desen pişmanım desen fayda etmez gönül.
Aydınlık sanıp koşa koşa gittiğin köhne yolları.
Değiştirmek istesen de değiştiremezsin ey gönül...
Kapılmışsın bir sevdadır gidiyor.
Her sevdan sana ne yaralar açıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta