GÖNÜL
Yücelerden yücelere uçan gönül
Bahtı karadan kara kalan gönül
Bilmez miydin yar yar uçan gönül
Bir gün ona bir gün buna konan gönül
Yeter artık bir dursan sen gönül.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta