Gönül senmisin o zıpkın şöhret
Tadın zehirden erzak huyun dert
Sende bela en yakıcı şehvet
Sen firari çile dil yutuklu
Bir ömür arar durursun aşk'ın
Islanır gözüm suyun mu taşkın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Kaleminize sağlık, çok güzel bir şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta