Işığın ruhlara küsmesidir gece
Yıldızların alaylı gülümsemesi
Rüyaların bir ucu karanlık
Bir ucu aydınlık
Saçaklarından yağmur damlayan gözlerinde
Işığını kaybetmiş bir dünya var
Güneşin ışıkları koparır tutsaklığın zincirlerini
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta